ลิโป้ X เตียวเลี้ยว บันซายยยยย~~

เมื่อวานนั่งเบื่อๆอยู่ในที่ทำงาน จู่ๆก็เปิด Notepad ขึ้นมา

แล้วทุกอย่างมันก็หลั่งไหลเข้ามา....

แปะเลยแล้วกัน ><

Breakfast in Bed
Lubu X Zhangliao

ลิโป้นั่งอยู่บนที่นอนที่ยุ่งเหยิงไปด้วยผ้าห่มและหมอนที่อยู่ผิดที่  เขานั่งหน้ามุ่ยมองเจ้าลูกทัพตัวดีที่ถือวิสาสะเปิดเข้ามาในห้องนอนเขาแล้วปลุกเจ้าของห้องที่กำลังหลับสนิทด้วยการวางจานอาหารเช้าเสียงดังราวกับจะทำให้มันแตกคามือ

เมื่อเตียวเลี้ยวหันมาเห็นเขานั่งหน้ายุ่งอยู่ก็แสร้งทำเป็นตกใจ

"อ้าว  นายท่านตื่นแล้วเหรอขอรับ?  ข้าไม่ได้ทำให้ท่านตื่นใช่มั้ย?"

ลิโป้ไม่ตอบ  ส่งสายตาที่วาวโรจน์ด้วยความฉุนเฉียวให้เขาแทน

"นี่ตั้งเกือบเที่ยงวันแล้ว  เห็นว่านายท่านยังไม่ได้ทานอะไร  ข้าเกรงว่านายท่านจะหิวก็เลยนำอาหารมาให้"

เตียวเลี้ยวขยับถอยให้ลิโป้เห็นบรรดากับข้าวหน้าตายั่วน้ำลายที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ  รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ระบายอยู่บนใบหน้า  ท่าทางดีใจที่เข้ามารบกวนการนอนของเขาได้

"ขอบใจ" ลิโป้กล่าวเสียงไม่ยินดีเลย "ข้าไปสั่งให้เจ้าทำกับข้าวให้ข้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน  เตียวเลี้ยว  เจ้าเป็นแม่ข้ารึไง?"

เตียวเลี้ยวยักไหล่ "เปล่าขอรับ  ข้าไม่ใช่มารดาท่าน  ข้าเป็นทหารของท่านต่างหาก"

"ถ้าเจ้าเป็นทหารของข้าจริง  เวลาที่ข้าไม่โผล่ไปห้องอาหารก็หมายความว่าข้ายังไม่อยากกระเดือกอะไร  ตกลงมั้ย?"

แต่เสียงท้องของลิโป้ที่ครวญครางออกมาด้วยความโหยหาอพลังงานก็ดังขัดบทสนทนาเสียก่อน

เตียวเลี้ยวเลิกคิ้วมองใบหน้าของนายท่านแล้วก็หลุดหัวเราะออกมาเต็มที่

"หุบปากนะ!  เจ้าลูกแมว!" ลิโป้คว้าหมอนที่กองอยู่ปลายเท้าได้ก็ปาใส่ลูกทัพอย่างโมโหปนอับอาย  ท้องเจ้ากรรมนี่ช่างซื่อตรงดีจริงๆ

เตียวเลี้ยวพยายามหยุดหัวเราะอย่างยากเย็น  เมื่อกลับมายืนตัวตรงตามเดิมเขาจึงกล่าวขออภัยนายท่านที่ไม่ยอมสบตาเขาเสียแล้ว  นั่งกอดอกท่าทางโกรธแสนโกรธ  แต่มันไม่ใช่ความผิดเตียวเลี้ยวซักหน่อยที่ท้องนายท่านร้องขึ้นมาเวลาดีแบบนี้

"นายท่าน  กับข้าวจะเย็นหมดนะขอรับ"

"ป้อนข้าสิ!" ลิโป้กล่าวเสียงหนักแน่น  ท่าทางวันนี้จะไม่หายโกรธง่ายๆ  เขาทำเป็นโมโหกลบความเขินอายที่ต้องเสียหน้า  แต่เตียวเลี้ยวมองแก้มที่แดงแปร๊ดนั่นก็รู้แล้วล่ะ

เตียวเลี้ยวหยิบถ้วยใส่ข้าวขึ้นมา  คีบกับข้าว 2 - 3 อย่างโปะลงบนหน้าข้าวสวยร้อนๆ  แล้วยกมานั่งข้างๆนายท่าน

ลิโป้ทำเป็นเมิน  ไม่ยอมหันมารับถ้วยน้อยๆที่หอมกรุ่นยั่วน้ำลายนั่น  เตียวเลี้ยวยิ้มอย่างขบขัน  ก่อนจะคีบอาหารขึ้นมาพอดีคำ  ยื่นไปตรงหน้าลิโป้

ลิโป้เหล่มองข้าวคำน้อยๆคำนั้น  ก่อนจะทำเสียงฮึดฮัด  แล้วจึงอ้าปากรับข้าวคำนั้นในที่สุด

เตียวเลี้ยวส่ายหน้าน้อยๆ

"ให้ตายเถอะน้า...ท่านลิโป้  ถ้าใครมารู้เห็นว่าเทพนักรบผู้แกล้วกล้ามานั่งงอนให้ข้าป้อนแบบนี้นี่..."

ลิโป้หันกลับมามองเตียวเลี้ยว  เลิกคิ้วในอารมณ์ถือตัว

"ก็ข้าเป็นนายเจ้านี่นา  หากข้าต้องการแล้วเจ้าก็ต้องทำตามทุกอย่างนั่นแหล่ะ"

เตียวเลี้ยวคีบอาหารป้อนนายท่านต่อ

"หมายความว่า...นายท่านต้องการให้ข้าปรนนิบัติเช่นนี้น่ะหรือ?"

"เปล่า" ลิโป้กล่าวแย้งพลางงับอาหารที่เตียวเลี้ยวป้อน

เตียวเลี้ยวเลิกคิ้ว

"ข้าอยากให้เจ้าอยู่ข้างกายข้าทุกเช้า  เพื่อที่เจ้าจะได้ป้อนข้าวข้าแบบนี้ไงล่ะ"

กล่าวจบ  ทั้งนายท่านและลูกทัพต่างหน้าแดงแจ๋พร้อมกัน  เตียวเลี้ยวก้มหน้างุดๆจนแทบจะทิ่มข้าวใส่จมูกลิโป้  ลิโป้เองก็เขินคำพูดตัวเองจนทานข้าวไม่ได้เช่นกัน

The End

อ๊างงงงงงงง~~

อยากวาดรูปนี้จัง แต่นอกจากจะไม่มีเวลาแล้ว ยังไม่มีPhotoshopมาแต่งรูปอีก...

ตอนนี้กำลังทำความเข้าใจกับโปรแกรม SAI อยู่ คล้ายๆPSเลย แต่มีที่ไม่เหมือนกันเยอะเหมือนกัน

โดยเฉพาะ Selection น่ะ...ตัวดีเลย....ตรูใช้บ่อยที่สุดซะด้วยนะเว้ย....

ขอแปะรูปนี้ก่อนแล้วกัน

วาดไว้นานแล้วแต่ขี้เกียจแปะ

น่าสงสารกวนอู หึๆๆๆ

ปล.สังเกตว่าไม่ได้Cropไม่ได้แต่งอะไรทั้งสิ้น เพราะPhotoshopเจ๊งอยู่อ่ะ....

*****************************************************************************

วันนี้เป็นวันเกิด คุ่น ล่ะ

Happy Birth Day นะ ฮาราโอะของเจ๊~~

อยากวาดรูปฉลองBDหรอกนะ แต่Photoshopเจ้ากรรมมันไม่ให้แต่งภาพ

เอาเป็นว่ารูปหยวนซู่ที่ให้ไปวันนั้นถือว่าเป็นของขวัญละกันนะ หึๆๆๆ

(คุ่น - เล่นง่ายนี่เจ๊.... -*- )